Leidraad Afstoten Museale Objecten

LAMO

De Leidraad Afstoten Museale Objecten (LAMO) is een instrument voor zelfregulering en een praktisch verlengstuk van de afstotingsparagraaf in de Ethische Code. Het geeft aan met welke aspecten een museum rekening dient te houden bij het opstellen van een afstotingsplan, en hoe dat vervolgens moet worden uitgevoerd.

Collectieve verantwoordelijkheid

De museumbranche is collectief verantwoordelijk voor een zorgvuldige omgang met het erfgoed dat zij voor en namens de samenleving beheert. Rondom afstoten bestonden in het verleden veel misverstanden. De normen liepen sterk uiteen en sommige collecties groeiden tot onbeheersbare proporties. In 1999 lanceerde het toenmalige Instituut Collectie Nederland (ICN) daarom de Leidraad Afstoten Museale Objecten (LAMO) en droeg die over aan de Museumvereniging.  

Erfgoedwet

Vanaf 2016 is de Erfgoedwet van kracht. In overleg met de stuurgroep Erfgoedwet heeft de Museumvereniging de nieuwe aanmeldings- en toetsingsprocedure van de LAMO zo opgesteld dat die a) voldoet aan de Erfgoedwet en b) er niet mee in strijd is wanneer de LAMO verder gaat dan de Erfgoedwet. Dit stelt zowel musea als overheden in staat om gebruik te maken van één meldpunt, de Afstotingsdatabase, en van één adviescommissie, de Toetsingscommissie Beschermwaardigheid. 

Doelen LAMO

De LAMO dient drie hoofddoelen:

  1. Bescherming van het erfgoed van nationaal belang, zodat het behouden blijft voor de Nederlandse samenleving.
  2. Ondersteuning van het collectiemanagement van musea, als instrument ter bevordering van collectiemobiliteit en als bescherming tegen omissies en vergissingen in dat proces.
  3. Bevordering van het maatschappelijk vertrouwen in de museumbranche, als hoeder van het nationale erfgoed.
We helpen je graag verder

We helpen je graag verder

We helpen je graag verder

We helpen je graag verder